ARM Research Blog

Stelios’ research blog

Posts Tagged ‘Τοπικές Κοινωνίες & Μνημεία

Πώς να διαφημιστείτε μέσω του τοπικού σάς μνημείου!

leave a comment »

Το θέμα της προστασίας των μνημείων μέσω της εκμετάλλευσης της εικόνας τους σε μια καταναλωτική και καπιταλιστική οικονομία, είναι κάτι που επανέρχεται συχνά στην Ευρώπη. Και πώς άλλωστε όχι, αφού στην εποχή που βαδίζουμε, ο πολιτισμός είναι μια πολυτέλεια και ταυτίζεται με τον τουρισμό, ενώ εικόνες καταναλώνουμε στο μεγαλύτερο ποσοστό της ημέρας μας.

Read the rest of this entry »

Τα Χανιά από μια άλλη οπτική

leave a comment »

Κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Υπουργού πολιτισμού και τουρισμού στην Κρήτη, διάβασα στα μέσα:

“Παράλληλα ο κ. Γερουλάνος επισκέφτηκε το Αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων και τις αρχαιότητες στην πλατεία Αγίας Αικατερίνης, τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι:

“Όπου και αν έχω ταξιδέψει, σε όλον τον κόσμο με ρωτούν για τις νέες ανασκαφές και τις γενικότερες εξελίξεις στον τομέα του πολιτισμού στη χώρα μας. Είναι σαφές ότι ο τουρισμός αλλά και γενικότερα η ανάπτυξη μιας περιοχής, είναι συνδεδεμένοι με τον πολιτισμό της. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η σουηδική ανασκαφή στην πλατεία Αγίας Αικατερίνης, η οποία έχει αναδειχθεί με τον σωστό τρόπο αλλά και έχει εκτιμηθεί όπως της αξίζει από την τοπική κοινωνία”.

Δεν ξέρω, από που πηγάζει αυτή η αισιοδοξία για την πόλη της Κρήτης και τα μνημεία της, εκτός βέβαια αν επισκέφθηκε άλλα Χανιά ο Υπουργός. Τα πρόσφατα γεγονότα με την πυρπόληση της Εβραϊκής Συναγωγής και τις επιθέσεις μελών ακροδεξιών οργανώσεων τουλάχιστον, δεν δικαιολογούν ούτε απόψεις περί συστηματικής προστασίας των αρχαιοτήτων, ούτε την ‘εκτίμησή’ τους από τις τοπικές κοινωνίες, όρος που άλλωστε τώρα τελευταία έχει αρχίσει να χρησιμοποιείται πολύ εύκολα σε εκδηλώσεις, διαλέξεις και δηλώσεις-ευχολόγια . Οι Σουηδοί μπορεί να έχουν στήσει μια επιμελημένη έρευνα στην περιοχή αλλά το να εξετάζει κανείς μόνο την έρευνα μιας ξένης αρχαιολογικής σχολής και να τη δηλώνει ως “χαρακτηριστικό παράδειγμα” για όλη την Ελλάδα, υποδηλώνει πολλά για την (συγκαλυπτική;) πολιτική του Υπουργείου. Για να μην ασχοληθούμε με πιθανά θέματα άγνοιας, τα οποία άλλωστε παρουσιάζονται και σχολιάζονται και από φιλοκυβερνητικές εφημερίδες.

Για την πολυλλεκτικότητα και το μνημειακό παλίμψηστο των Χανίων ετοιμάζω κάτι σύντομα σε σχέση με τα καλέσματα της διαπολιτισμικότητας.

Σάς δείχνω προς το παρόν την άλλη εικόνα, που είδα γυρνώντας στα στενά της πόλης, λίγες ημέρες μετά τον εμπρησμό της Συναγωγής.



Read the rest of this entry »

Το επιγραφικό μουσείο συνομιλεί (;) με τη γειτονιά του

leave a comment »

Τι είναι το Επιγραφικό Μουσείο και πού ακριβώς βρίσκεται; Είναι τα μουσεία νησίδες ή αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον τους; Πότε η επαφή με το κοινό γίνεται συμμετοχή και διάδραση; Με αφετηρία τέτοιου είδους ερωτήματα, το Επιγραφικό Μουσείο ανοίγει έναν διάλογο με τη γειτονιά και την τοπική κοινωνία”…

Με μια τέτοια προγραμματική δήλωση είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντισταθείς στη συμμετοχή στις εκδηλώσεις, που διοργάνωσε το Επιγραφικό Μουσείο στο κτήριο του στην οδό Τοσίτσα την περασμένη εβδομάδα.

Φώτα, μουσικές, παραμύθια, δωρεάν ημερολόγια με τους αττικούς μήνες, ωραία εκπαιδευτικά με ζωντανή αναπαραγωγή αρχαίας μουσικής, μπισκότα φτιαγμένα με αρχαία συνταγή, μια χλιαρή ταινία για τη ζωή του Ν. Λαπαθιώτη αλλά και ενδιαφέροντα οπτικά installations ήταν κάποια από τα πράγματα που είδαν όσοι πήγαν στο μουσείο την Παρασκευή 05.02.2010. Δυστυχώς, δεν κατάφερα να πάω και την επόμενη, οπότε τα παρακάτω βασίζονται στην εμπειρία αυτής της πρώτης ημέρας.

Ομολογώ ότι ήταν μια εντυπωσιακή κίνηση, από αυτές που θα έπρεπε να θεωρούνται δεδομένες, αλλά σπάνια εμφανίζονται στην αθηναϊκή πραγματικότητα. Πόσω μάλλον όταν προέρχεται από το κρυμμένο και παραγκωνισμένο Επιγραφικό Μουσείο, που αδικείται λόγω της στριφνής παρουσίασης του υλικού του αλλά και γειτνίασης με το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και τους 2.000.000 επισκέπτες του το χρόνο.

Ποιος όμως ο στόχος; Από το δελτίο τύπου μαθαίνουμε πώς σκοπός της εκδήλωσης είναι η «παρουσία», η «συμμετοχή», η «αλληλεπίδραση» του κοινού με το μουσείο, δηλαδή ένα «θεωρητικό» και «πρακτικό» ««άνοιγμα» του μουσείου σε έναν διάλογο με την τοπική κοινωνία και τη γειτονιά» του. Όλα αυτά πολύ καλά. Ταυτίζονται άλλωστε με τάσεις και πρακτικές σε διεθνές επίπεδο, που στοχεύουν σε ανθρωποκεντρικά και όχι αντικειμενοκεντρικά happenings και εκθέσεις. Να στήνεις δηλαδή μια ερμηνεία και μια αφήγηση των ευρημάτων σου, που να απευθύνεται στο ευρύ κοινό και όχι σε ειδικούς, και να καλείς τον κόσμο να δει από τη δική του σκοπιά τις αρχαιότητες, ως κάτι εύκολα κατανοητό και πιθανά οικείο στο μέλλον.

Και αν είναι -σχετικά- εύκολο να ανοίξεις τις πόρτες ενός μουσείου (που κατά τις υπόλοιπες ημέρες είναι αμπαρωμένο και πρέπει να χτυπήσεις το κουδούνι για να σου ανοίξουν οι φύλακες) πόσο πραγματοποιήσιμο είναι να φέρεις κοντά και μέσα σε αυτό την «τοπική κοινωνία και τη γειτονιά»; Και μετά σε αυτό πόσο δυσκολότερη είναι η συμμετοχή της, ειδικά όταν μιλάμε για μια γειτονιά ‘δύσκολη’, όπως χαρακτηρίζει λακωνικά την οδό Τοσίτσα, το δελτίο τύπου.

Read the rest of this entry »